อพยพ

posted on 05 Nov 2011 14:01 by poypk in Diary
 
ที่เล่านี่ก็อยากแชร์ปรัสบการณ์กัน เอาไว้คิดนะคะ ฮ่าๆ ไม่เคยประสบภัยน้ำท่วมอะไรแบบนี้มาก่อนเลย
 
เคยท่วมก็แค่นิดหน่อยไม่เข้าบ้าน ถนนหนทางยังใช้การได้ แต่ครั้งนี่แบบอ่วมมาก o<-<
 
ไม่ค่อยมีรูปเท่าไหร่คะแฮ่กๆเพราะกลัวกล้องเปียก + ต้องทำเวลามาก แฮ่กๆ
 
 
 
4 พ.ย. 2554
 
เป็นวันที่เราอพยพออกจากบ้านเพราะตอนนี้ จะกันจะวิดยังไงก็ไม่ไหวแล้วน้ำซึมขึ้นมากจากพื้นดิน
 
หลังจากนั้นพี่ชายเลยตัดสินใจชวนอพยพไปอยู่บ้านญาติที่สระแก้ว
 
หลังจากการวิดน้ำมาหนึ่งวันก่อนจะออกอพยพอีกวัน ร่างกายเราก็เปื่อยพอสมควร ด้วยที่ปกติไม่เป็นออกกำลังกายอยู่ด้วยแล้ว O<-<
 
ตื่นมาก็อัดยาแก้กล้ามเนื้ออักสบไปก็พอทุเลาลงบ้าง กับเมื่อคืนก่อนหาพารามาอัดเข้าไปแล้ว
 
 
 
 
เช้าออกจากบ้านที่สายไหม 9.00 น. ก็ผ่าลุยน้ำสูงเท่าเข่าออกมาปรมาณ 1 กม. นิดๆ (ใช่เวลาราวๆ 1 ชม. กว่าๆ ได้ )
 
ออกมาถึงเสร็จก็รอรถ ซึ่งรถเมล์ที่วิ่งผ่านหน้าบ้านก็มีสายเดียวแล้วพอน้ำรถก็กระดืบมาได้ ชม. ละคัน
 
ซึ่งถ้ารอก็จะเสียเวลามากไปไม่ทันเที่ยวรถบัสแน่
 
พี่ชายก็โบกแหลก โบกรถทุกคัน ในที่สุดก็โบกรถกระบะได้คันหนึ่งออกจากหน้าปากซอยบ้านไปลงจุดทัดไป
 
ซึ่งห่างจากซอยที่เราอยู่ประมาณ 4 - 5 ซอย เขาก็ต้องเข้าหมู่บ้าน (ยังไม่พ้นสายไหมนะ)
 
จากนั้นก็โบกรถได้อีกเป็นรถบรรทุกหกล้อโชคดีไปถึงจุดใกล้ๆ ตรงประตูน้ำคลองสองสายใต้ (คลองถนน)
 
แล้วก็ต่อรถเมลล์ไปยังสะพานคู่ตรงประตูน้ำคลองถนน แล้วต่อรถทหารออกไปยังตลาดยิ่งเจริญ - สะพานใหม่
 
พอถึงจุดนั้นเราก็พักกินอาหารกันซักหน่อย
 
 
 
จากสะพานใหม่ก็ต่อรถทหารอีกต่อไปลงที่วงเวียนบางเขน ตรงนี้เป็นจุดพักแจกอาหารและแจกยาด้วย
 
เราก็พักแปปนึงสิบนาทียืนกินกล้วยหอมที่พวกมาด้วยพอหายเหนื่อย ก็เดินหารถเพื่อจะต่อไปยัง เมเจอร์รัชโยทิน
 
ทหารว่าให้เรารอบอกว่าเดี๋ยวก็มีรถมารับ แต่พี่ว่ารออยู่ไม่น่าจะทันการ ก็เลยเดินเลาะวงเวียนไปหน้าวัดพระศรี
 
แต่เดชะบุญมากพรากกกกกกก!!! เจอรถหารจะกลับไปเอาเอกสารที่บางซื่อ ซึ่งปกติเป็นรถรถรับส่งผู้ประสพภัยออกมาจากวัชพล
 
เราก็ได้นั่งรถทหารคันนั้นไปส่งถึงหน้าจตุจักร
 
พอได้รถนั่งยาวๆ พี่ชายก็จัดการถ่ายรูปเป็นที่ระทึกซักหน่อย oTL
 
 
หน้าวัดพระศรี
 
 
 
 
ราบ 11

 
 
แนะนำนิดหน่อยถ้าใครมาถึงบางเขนแล้วเดินมาขึ้นรถเมลล์ที่อู่บางเขนได้ถ้าขี้เกรียจรอรถทหาร
 
 
 
เหม่อ.....นี่นั่งรถเหมือนนั่งเรือกระดืบๆ.......= p =zzZZ (โดนพี่แอบถ่าย ฮึ!)
 
 
 
 
ม.เกษตร
 
 
 
แยกเกษตร ตรงนี้ก็เป็นจุดที่รับส่งผู้อพยพถ้ามาจุดนี้ได้ก็รอรุที่จุดนี้ได้จ๊ะ
 
 
 
ขวามือไปเดอะมอลล์งาม - พงษ์เพชร

 
 
ซ้ายมือเกษตรตัดใหม่
 
 
 
เมเจอร์รัชโยธิน
 
 
 
แยกรัชโยธิน (ช้ายมือไป ม.ราชภัฎจันทร์เกษม ตอนนั้นยังแห้งอยู่ ตอนนี้เป็นไงไม่แน่ใจนะคะ)
 
 
 
ขวาแยกรัชโยธินไปสะพานรัชวิภา มีจุดรับส่งผู้อพยพ
 
 
 
หมดแล้วแฮ่กๆ วันที่ออกมานี่ก็ท่วมถึงเซ็นทรัลลาดพร้าวแล้วหละคะ
 
รวมเวลาเบ็ตเสร็จการเดินทางไปสายไหมสู่ ท่ารถบัสหมอชิดเป็นเวลา 6 ชั่วโมงครึ่ง (จากปกติชั่วโมงครึ่ง)
 
พอถึงหมอชิตก็ซื้อตั๋วรถแล้วขึ้นรถทั้งเปื่อยๆแบบนั้นเลยกลัวไม่ทันรถ พรากกก นั่งเน่าไปถึงสระแก้วตอน 4 ทุ่ม
 
 
 
 
ตอนนี้ใครที่เห็นสภาพท่าไม่ดีก็รีบอพยพนะคะโดยเฉพาะผู้ป่วย คนแก่คนชรา เพราะถึงเวลาเจ็บไข้ได้ป่วยมันลำบากมากที่จะพาไปรักษา
 
ควรอพยพแล้วหาโรงพยาบาลที่อื่นรักษาชั่วคราวไปก่อน
 
แถมตอนนี้เส้นทางออกสู่ต่างจังหวัดก็เริ่มน้อยลงทุกทีแล้ว
 
 
และสิ่งที่ควรเตรียมตัวก่อนอพยพควรเตรียมไปให้พร้อมโดยเฉพาะ
 
1.พัด
 
2.ยาดม
 
3.อาหารจะขนม นม น้ำ แอ๊ปเปิ้ล มะละกอ กล้วย ส้มก็แล้วแต่ เพราะเราไม่รู้ว่าเราต้องเดินทางนานเท่าไหร่กว่าจะถึงจุดหมาย
 
เราต้องเติมพลังงานเพื่อขับเคลื่อนพัลงกายต่อไป
 
4.ยา เช่น เบต้าดีน ยาแก้ปวดหัว ยาแก้ท้องเสีย
 
5.รองเท้า ควรสวมรองเท้าที่ทะมัดทะแมงเพราะเราต้องปีนรถบรรทุกหรือรถทหารซึ่งมันสูงมาก เกิดตกลงมามันอันตรายนะคะ
 
ส่วนใครสวมรองเท้าบูทก็แนะนำให้ส่วมแบบที่มีผ้าพลาสติกผูกถึงน่อง เพราะถ้าเป็นบูธสั้นน้ำเข้านี่มันหนักแล้วเดินลำบากโคตร ไม่สวมยังเดินสะดวกกว่า
 
(ซึ่งเราก็ไม่ใส่บูธ ใส่รองเท้ารัดส้นธรรมดา)
 
6. สุดท้ายก็ต้องเตรียมพลังกายให้พร้อม เพราะบางทีการปีนขึ้นรถไม่มีใครช่วยเราตลอดนะครับ เจอมาแล้ว...
 
แบบอีผู้ชายคนนั่งตรงริมกระบะแม่งนั่งมองกุปีนอยู่ได้ หสกดาหวสกดาส กระเป๋าก็หนัก แรงก็จะหมดกุจะหงายหลัง
 
ต้องฮึดแรงสุดพยุงตัวคลุกคลานขึ้นไป (ทับมือที่มันเกาะตรงกระบะแม่งเลย แล้วมันไม่ช่วยยังมีหน้ามามองหน้าอีกนะ)
 
*เรื่องนี้ก็รบกวนทุกคนมีจิตสาธารณะด้วยนะคะ = **= *
 
 
 
__________________________________________________________
 
 
 
ก็รู้สึกว่าสำหรับตัวเราเป็นประสบการณ์ที่หฤโหดดีกร๊ากกกก สุดยอด ดีใจที่ตัวเองผ่านมันมาได้ T [] T
 
หสกดาวฟสหกาดวสหกาดสฟวหาดหวสา
 
ถ้าคิดขำๆ ก็นะ ไม่มีโอกาศไหนแล้วที่จะได้นั้งรถทหารฟรี นั่งรถชาวบ้านฟรี อาหารฟรี
 
เดินกลางถนนแม่งก็ได้ รถไม่ชน ไม่บีบแตรใส่ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

Comment

Comment:

Tweet

เห็นด้วยค่ะว่าน้ำท่วมนี่เวลาจะไปไหนมาไหนลำบากมากเลย

แต่ยังมีรถเมล์ใจดีที่อุตส่าห์ขับลุยน้ำเข้าไปให้
(ไม่งั้นก็คงไม่รู้ว่าจะเดินทางยังไง เพราะไม่มีเรือ แหะๆ)

เคยนั่งรถเมล์กลับเข้าบ้านเมื่อสองสามวันก่อน (แต่หลายต่อมาก) กว่าจะกลับไปได้ หืดขึ้นคอเลยค่ะ ขี่จักรยานลุยน้ำอีกต่างหาก ฮือๆ

ตอนนี้แถวบ้าน จากถนนที่มีรถเยอะๆกลายเป็นเมืองร้างไปแล้วค่ะ ฮา

พอกลับถึงบ้านถึงกับสลบเลยค่ะ เหนื่อยมากsad smile

#3 By zsixnaz on 2011-11-12 18:54

โฮกกกกกกกก น่ากลัวมากเลยค่ะ ไปทางไหนก็เจอแต่น้ำ
ขอให้การอพยพราบรื่นนะค่ะ สู้ๆค่ะพี่โป้ย big smile big smile

#2 By kanapy on 2011-11-05 22:45

พี่โป๊ยยยยยยยยยยย ดีแล้วที่ออกมาค่ะ ตอนนี้มันวินาศสันตะโรแทบทั้งเมืองเลยแฮะ ดีใจที่ปลอดภัยนะคะ TT การอพยพตอนน้ำมานี่มันลำบากจริงๆ ด้วย TT A TT ขอบคุณสำหรับรูปภาพนะคะ ตรงแยกเกษตรนั้นใกล้ๆ บ้านเราเลย กรี๊ด บ้านเรา 1 เมตรได้แล้วมั้งตอนนี้ แฮ่กๆ ยังไงก็พักผ่อนบ้างนะคะ เหนื่อยเลยทีเดียว u___u

#1 By LUNAR* on 2011-11-05 15:48